Sign In

Εκπαιδευτική επίσκεψη στο Δημοτικό Γηροκομείο Λάρισας

Η εκπαιδευτική επίσκεψη στο Δημοτικό Γηροκομείο Λάρισας εξελίχθηκε σε δημιουργία ομάδας εθελοντών για την επανεργοποίηση του εργαστηρίου εργοθεραπείας που βρίσκεται στο γηροκομείο με εβδομαδιαίες επισκέψεις των σπουδαστών μας ανά ομάδες των δύο. Ολο αυτό πρεοέκυψε απο δική τους πρωτοβουλία με την παρότρυνση των καθηγητών τους κας Σμάρω Δεσύπρη και κας Ανθής Δημητρίου.  Καί βέβαια το υποδέχθηκαν με χαρά ο Διευθυντής  κος Πάυλος Τσούμας και η κοινωνική λειτουργός και ψυχή του Δ.Γ.Λ κα Μαίρη Τουρτούνη.

Γηροκομείο Λάρισας...μοναξιά.. η μελαγχολία της μοναξιάς.. μια απλή ενημερωτική επίσκεψη με τους σπουδαστές της εργοθεραπείας του ΙΕΚ ΑΙΓΕΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ που ξεκίνησε με ελαφρά καρδιά και εξελίχτηκε σε στιγμές με πολύ έντονο προβληματισμό και πολλά συναισθήματα... 100 ψυχές ηλικιωμένων ανθρώπων... 100 διαφορετικές ιστορίες ανθρώπων... 100 άτομα που είναι εκεί γιατί δεν είχαν άλλες επιλογές... οι σπουδάστριες πήγαν εκεί με χαμόγελα και όρεξη να μάθουν και να δουν και έφυγαν πολύ προβληματισμένες και με πολύ έντονα συναισθήματα.. η κοινωνική λειτουργός του γηροκομείου και το υπόλοιπο προσωπικό προσπαθούν πολύ για να κάνουν αυτές τις 100 ψυχές να το νιώσουν σαν το σπίτι τους... εικόνα 1: μια μεγάλη γυναίκα πέρασε κανα δυο φορές κάτω από μια φωτογραφία ενός γέροντα που ήταν κάποτε εκεί και του μιλούσε '' Νίκο γιατί με άφησες μόνη? Γιατί έφυγες?'' .. μας είπαν ότι αυτοί οι 2 άνθρωποι γνωρίστηκαν εκεί μέσα και αγαπηθήκαν και κάποια στιγμή αυτός πέθανε και ξανά έμεινε ακόμα μια φορά εντελώς μόνη.... εικόνα 2: έβλεπες την δίψα στο βλέμμα τους για ένα ξένο χαμόγελο και για μια κουβέντα απλή... βλέμμα θλιμμένο από την μοναξιά αλλά ίσως και από την ίδια την εξέλιξη της δικής τους προσωπικής ιστορίας που τους έφερε μόνους... ο κόσμος σπάνια πάει εκεί πλέον... και το μόνο που θέλουν είναι να δουν ένα χαμόγελο και να πιάσουν λίγο μια κουβεντούλα και δεν το έχουν.. μερικοί βοηθάμε με λάδια, τρόφιμα, δωράκια που είναι άκρως απαραίτητα για την λειτουργία του γηροκομείου... αλλά αυτό που θέλουν περισσότερο είναι η παρέα ακόμα και με έναν άγνωστο... οι επιχειρήσεις έχουν σταματήσει πλέον να τους στηρίζουν με μέσα και δωρεές λόγου της κρίσης... οι γυναίκες μόνο του ερυθρού σταυρού πάνε συχνά και τους βοηθούν με την καθημερινότητα τους (φάρμακα, συνοδεία σε γιατρούς και σε εξετάσεις, συνοδεία για μια βόλτα, κτλ).. οι σπουδάστριες μας στο τέλος είχαν μάτια που όταν τα κοίταξα είδα μόνο προβληματισμό και απορία για όλα αυτά.. ίσως έβλεπαν στα πρόσωπα αυτών των γερόντων τους δικούς τους παππούδες, τους δικούς τους γονείς η ακόμα και τους εαυτούς τους αργότερα στην ζωή τους... ένιωσα ότι θα ήθελαν πολύ να βοηθήσουν με κάποιο τρόπο αλλά σίγουρα δεν ξέρουν πως.. ούτε και εγώ.. ούτε και η εκπαιδεύτρια τους η σμαρω.. έτσι περάσαμε από την αρχή της επίσκεψης μας που πήγαμε με χαμόγελο και τον ανοιξιάτικο ήλιο από πάνω μας να μας γεμίσει όρεξη, ζωντάνια και αυτοπεποίθηση και μετά από μια ώρα αυτός ο ίδιος ήλιος να μας κρυώνει την ψυχή μας και να μας καίει τα συναισθήματα μας.. να μα καίει την ανημποριά μας να βοηθήσουμε αυτές τις ψυχές.. που είναι μόνες ψυχές.. ψυχές που αν ακούγαμε τις ιστορίες τους α πονούσαμε περισσότερο για αυτούς... εκεί που κατέληξα είναι ότι ίσως όλοι μας να μπορούσαμε να αφιερώσουμε μια ώρα τον μήνα μαζί τους... θα ήταν πιο σημαντικό για αυτούς αλλά και για εμάς από ότι να κάνουμε κάτι άλλο για να αισθανθούμε άνθρωποι ξανά.. τους έχουμε ξεχάσει ίσως γιατί απλά ξεχάσαμε τους ιδίους μας τους εαυτούς.. ίσως το πολλά προβλήματα που έχουμε πλέον στην ζωή μας να μας έχουν αφαιρέσει και την ίδια μας την ανθρωπιά από μέσα μας...κάθε ζάρα και μια ιστορία.. κάθε αυλακιά στο πρόσωπο και μια μνήμη χαράς ή πόνου.

Last modified onFriday, 29 May 2015 11:50
back to top

Newsletter

Choose the newsletter that interests you:



Contact Us

Address Iroon Polytechneiou 211.

City Larissa

Tel.: (+30) 2410 579 565-7

Fax: (+30) 2410 579 567

Email This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

Top of Page